Wie ik ben …
Een van de sterren aan het Vals plat – firmament heet… Toon Weijers, voor wie mijn naam nog niet kent. Ik ben in Mook geboren en getogen, een echte Mökse. Mijn geboortedatum is 25 maart 1967, dus 44 jaar jong. Voor veteranen begrippen een snotneus, of een groen blaadje. En zo voel ik me op dit moment ook. Ik ben uitgegroeid tot 190 cm en 89 kg schoon aan de haak, niet ideaal voor een klimgeit. Ik woon alleenstaand in Mook letterlijk tussen Maas en Mookerhei. Vader van twee kinderen, een dochter en een zoon die bij hun moeder wonen. Ik werk als projectleider in de bouw, samen met de bouwmannen. We spijkeren aan ons potentieel en maken werkelijkheid van vele bouwplannen.
Waarom ik deel neem aan Alpe d’HuZes
Tot afgelopen winter voetbalde ik nog bij de veteranen, maar door een knieblessure heb ik me nu helemaal op het fietsen gestort. De interesse voor het fietsen was er al in mijn vroege jongensjaren. Als kind heb ik op de tv – wie kent er niet de namen: Zoetemelk, Kuiper, Hinault, Winnen, Rooks en Theunisse – deze machtige berg zien beklimmen en winnen. Het gekke is, dat ik eigenlijk pas twee jaar geleden besloot om een racefiets aan te schaffen. Achteraf gezien had ik dit al 25 jaar eerder moeten doen. Toen mij werd gevraagd om mee te doen met Alpe d’HuZes zou er een soort van jongensdroom in vervulling kunnen gaan. Ik hoefde niet eens na te denken. De kans op een sportieve zinvolle prestatie door het uitoefenen van mijn hobby, gecombineerd met het steunen van een goed doel, geeft me een goed gevoel. Afzien en doorzetten, fietsen op zo’n legendarische berg, genieten van een entourage die je anders niet snel zult tegenkomen.
Wat verwacht je van jezelf en het evenement
De verwachtingen zijn hoog gespannen: een fantastische uitdaging, afzien en genieten om het doel te bereiken, een leuke reis. De weg er naar toe is immers zeker zo belangrijk als het doel zelf. Ik verheug me dan ook op gezellige gezamenlijke trainingen en bijeenkomsten. Nieuwe interessante mensen leren kennen, sportieve grenzen verleggen. Het trotse gevoel wat we met de hele groep zullen hebben als we de dag afsluiten op Alpe d’HuZes. Dat we terug kunnen kijken op een geslaagd evenement. Opgeven is immers geen optie!
